Hayatımızı, yaşayışımızı birçok şeye benzetebiliriz. Benzerlik gösteren ortak noktalarımız çok. Bir elin beş parmağı bile birbirine benzemezken hepimizin farklı özelliklere sahip olması normal değil mi? İnsanlar aynı nar taneleri gibidir tek çatı altında birlik ama esasen ayrı ayrı parçalardan oluşan. Geçenlerde bir hikayeye denk geldim okuyunca ciddi anlamda etkilendim ve bu benzerliklerin farkına vardım. Bu alıntıyı sizlerle de paylaşmak isterim.
‘’Kibrit kutusundaki kibritler, toplumun içinde yaşayan insanlar gibidir. Hepsi birbirinin aynısı gibi görünseler de her biri farklıdır. İnsanın yaşamı gibi her bir kibrit önce yanar ve sonunda kül olup sönüverir ama etkileri farklı farklı olur. Kimi kibrit çöpü bir amaca hizmet etmek için yanar, kimi amaçsız tüketir ömrünü. Kimi yanarak zarar verir çevresine… Bazıları öyle incedir ki her an kırılacak, yanmaz diye düşünürsünüz ama en iyi de onlar yanar. Bazıları öyle kalındır ki yanınca hiç sönmeyecek diye düşünürsünüz ama alev bile almadan ucundaki kimyasal madde bir anda yanıp sönüverir.
Kimileri düzgün değildir ama yine de eksiksiz görevini yerine getirir.
İlk yanan kibrit çöpleri hep en üstekilerdir.
Binlerce kibrit çöpü bir ağaçtan çıkar da, bir kibrit çöpü yeter koca bir ormanı yakmaya…’’
